کریپتوکارنسی در سال ۲۰۲۰ و فراتر از آن

کریپتوکارنسی یک ارز دیجیتالی است که با استفاده از تکنیک‌های رمزگذاری پیشرفته معروف به کریپتوگرافی ایجاد و مدیریت می‌شود.

در سال ۲۰۰۹ کریپتوکارنسی با ایجاد بیت‌کوئین به‌سرعت از یک مفهوم آکادمیک به یک واقعیت مجازی تبدیل شد و در سال‌های پس‌ازآن بیت‌کوئین طرفداران فزاینده‌ای را جذب کرد.

در آوریل ۲۰۱۳ هنگام کسب رکورد ۲۶۶ دلار برای هر بیت کوین، توجه سرمایه‌گذاران و رسانه‌های زیادی را به خود جلب کرد.

بیت‌کوئین در اوج خود ارزش بازاری بالغ‌بر بیش از ۲ میلیارد دلار را به نمایش گذاشت، اما پس از یک افت شدید ۵۰ درصدی، بحث‌های شدیدی راجع به آینده ارزهای دیجیتال و به‌ویژه بیت‌کوئین جرقه خورد؛

بنابراین، آیا این ارزهای جایگزین درنهایت جایگزین ارزهای معمولی شده و مانند دلار و یورو در همه‌جا موجود خواهند بود؟

یا آیا کریپتوکارنسی‌ها یک هوس زودگذر است که شعله آن به‌زودی فروکش می‌کند؟

پاسخ این سؤال با بیت‌کوئین است.

آینده کریپتوکارنسی

بعضی تحلیلگران اقتصادی پیش‌بینی می‌کنند که تغییرات بزرگی در کریپتو صورت می‌گیرد به‌طوری‌که پول‌سازمانی وارد بازار می‌شود.

علاوه بر این، احتمال دارد که کریپتو در Nasdaq قرار گیرد که بر اعتبار بلاکچین و استفاده از آن به‌عنوان جایگزینی برای ارزهای متداول می‌افزاید.

برخی پیش‌بینی می‌کنند که کریپتو به یک صندوق قابل معامله در بورس (ETF) تأییدشده نیاز دارد.

یک ETF قطعاً سرمایه‌گذاری در بیت‌کوئین را برای افراد آسان‌تر می‌کند اما هنوز هم نیازمند تقاضا برای سرمایه‌گذاری است که برخی می‌گویند تولید آن به‌صورت خودکار با یک صندوق ناممکن است.

درک بیت‌کوئین

بیت‌کوئین یک ارز غیرمتمرکز است که از تکنولوژی همتا به همتا (peer-to-peer) استفاده می‌کند که امکان انجام عملکردهایی مانند صدور ارز، پردازش معامله و تائید توسط شبکه را به‌صورت جمعی فراهم می‌کند.

درحالی‌که این تمرکززدایی بیت‌کوئین را از دست‌کاری یا دخالت دولت رها می‌کند، طرف دیگر قضیه این است که هیچ قدرت مرکزی برای تضمین کارکرد یکنواخت یا بازگشت ارزش یک بیت کوین وجود ندارد.

بیت‌کوئین‌ها به‌صورت دیجیتالی از طریق یک فرایند ماینینگ یا استخراج ایجادشده‌اند که برای حل الگوریتم‌های پیچیده و پردازش اعداد نیاز به رایانه‌های قدرتمندی دارند.

آن‌ها در حال حاضر با نرخ ۲۵ بیت‌کوئین در هر ۱۰ دقیقه ایجادشده‌اند و به سقف ۲۱ میلیون خواهند رسید، سطحی که انتظار می‌رود که در ۲۱۴۰ به دست آید.

این ویژگی‌ها اساساً بیت‌کوئین را از یک ارز بی‌پشتوانه که بااعتبار دولت خود حمایت می‌شود، متمایز می‌کند.

صدور ارز بی‌پشتوانه یک فعالیت به‌شدت متمرکز است که تحت نظارت بانک مرکزی یک کشور است.

درحالی‌که بانک میزان صدور ارز را طبق اهداف سیاست پولی خود تنظیم می‌کند، ازلحاظ تئوری هیچ محدودیتی برای میزان صدور چنین ارزی وجود ندارد.

علاوه بر این، سپرده‌های ارزی محلی عموماً در برابر نقص بانک‌ها توسط یک سازمان دولتی بیمه می‌شود.

از سویی بیت کوین دارای چنین مکانیسم حمایتی نیست.

ارزش یک بیت‌کوئین کاملاً وابسته به چیزی است که سرمایه‌گذاران حاضر به پرداخت آن در نقطه‌ای از زمان هستند.

همچنین، اگر یک ارز بیت‌کوئین به پایان برسد، مشتریانی با بالانس‌های بیت‌کوئین هیچ‌گونه منبعی برای بازگرداندن آن‌ها ندارند.

چشم‌انداز آینده بیت‌کوئین

چشم‌انداز آینده بیت‌کوئین موضوعی بحث‌برانگیز است.

درحالی‌که رسانه‌های مالی توسط به‌اصطلاح کشیش‌های کریپتو گسترش ‌یافته‌اند،

پروفسور اقتصاد و سیاست عمومی دانشگاه هاروارد کنت روگف می‌گوید که احساس منکوب‌کننده در میان طرفداران کریپتو این است که مجموع کل سرمایه بازار کریپتوکارنسی طی پنج سال آینده می‌تواند گسترش‌یافته و به ۵ تا ۱۰ دلار [تریلیون] برسد.

او می‌گوید نوسانات شناخته‌شده کلاس دارایی دلیلی برای ترس نیست.

روگوف استدلال می‌کند که برخلاف طلای فیزیکی، استفاده بیت‌کوئین محدود به معاملات است که باعث آسیب‌پذیری بیشتر آن می‌شود.

 

 بررسی فزاینده

مزایای اصلی بیت‌کوئین یعنی تمرکززدایی و ناشناس بودن معامله، آن را تبدیل به یک ارز مطلوب برای تعدادی از فعالیت‌های غیرقانونی شامل پول‌شویی، فروش مواد مخدر، قاچاق و تدارکات سلاح کرده است.

این امر توجه سازمان‌های قدرتمند و سایر آژانس‌های دولتی مانند شبکه اعمال جرائم مالی  FinCEN ، SEC و حتی FBI و وزارت امنیت داخلی (DHS) را به خود جلب کرده است.

در ماه مارس سال ۲۰۱۳، FinCEN قوانینی را تصویب کرد که مبادلات و مدیران ارزهای مجازی را به شکل کسب‌وکارهای خدمات پولی تعریف کرده و آن‌ها را در تحت مقررات دولتی قرار می‌دهد.

در ماه مه همان سال، DHS یک حساب کاربری – Mt. Gox بزرگ‌ترین مبادله بیت‌کوئین که در Wells Fargo نگه‌داشته شده بود را متوقف ساخت

و ادعا کرد که قوانین ضد پول‌شویی را نقض کرده است و در ماه اوت، وزارت خدمات مالی نیویورک احضاریه‌هایی را به ۲۲ شرکت پرداختی که بسیاری از آن‌ها بیت‌کوئین را اداره می‌کردند، ارائه داد

و جویای اقدامات آن‌ها برای جلوگیری از پول‌شویی و تضمین حفاظت از مشتریان شد.

 جایگزین‌های بیت‌کوئین

علی‌رغم مسائل اخیر، موفقیت‌های بیت‌کوئین و دیدگاه رو به رشد آن از زمان راه‌اندازی، تعدادی از شرکت‌ها از کریپتوکارنسی‌های جایگزین پرده‌برداری کردند:

Litecoin: در حال حاضر به‌عنوان رقیب پیشرو بیت‌کوئین موردتوجه قرارگرفته است و برای پردازش سریع‌تر معاملات کوچک‌تر طراحی‌شده است.

به عقیده بنیان‌گذار چارلز لی، این شرکت در اکتبر ۲۰۱۱ به‌صورت «سکه نقره‌ای در برابر طلای بیت‌کوئین» تأسیس‌شده است.

برخلاف ابرکامپیوترهای سنگین موردنیاز برای استخراج بیت‌کوئین، لیت‌کوئین را می‌توان توسط یک رایانه رومیزی معمولی استخراج کرد.

محدوده حداکثر لیت‌کوئین ۸۴ میلیون – چهار برابر محدوده ۲۱ میلیونی بیت‌کوئین است و دارای زمان پردازش معادله در حدود ۲.۵ دقیقه است، حدود یک‌چهارم بیت‌کوئین.

Ripple: ریپل توسط OpenCoin، یک شرکت تأسیس‌شده توسط کارآفرین فنّاوری کریس لارسن در سال ۲۰۱۲ راه‌اندازی شد.

ریپل نیز مانند بیت‌کوئین دارای یک ارز و یک سیستم پرداخت است. جزء ارزی آن XRP است که مانند بیت کوین بر مبنای ریاضی است.

در مقایسه با معاملات بیت‌کوئین، مکانیسم پرداخت امکان انتقال وجوه در هر ارز به سایران کاربران در شبکه ریپل را در عرض چند ثانیه فراهم می‌کند که ممکن است تا ۱۰ دقیقه برای تائید طول بکشد.

MintChip : برخلاف اکثر کریپتوکارنسی‌ها، MintChip درواقع ایجاد یک‌نهاد دولتی، به‌ویژه ضراب‌خانه فدرال کانادا است.

MintChip یک کارت هوشمند است که دارای ارزش الکترونیکی است و می‌تواند آن را به‌طور ایمن از یک تراشه به یک تراشه دیگر انتقال دهد؛ مانند بیت کوین، MintChip به تشخیص هویت نیاز ندارد؛ برخلاف بیت‌کوئین، با یک ارز فیزیکی یعنی دلار کانادا پشتیبانی می‌شود.

آینده

برخی از محدودیت‌های حال حاضر کریپتوکارنسی  مانند این واقعیت که ثروت دیجیتال هر شخص ممکن است با یک تصادف کامپیوتری پاک شود یا اینکه یک غول مجازی ممکن است توسط یک هکر ربوده شود  ممکن است از طریق پیشرفت‌های تکنولوژیکی مغلوب شود.

چیزی که غلبه بر آن مشکل‌تر است، پارادوکس اساسی است که کریپتوکارنسی‌ها را مسحور می‌کند.

محبوبیت آن‌ها بیشتر شده و قوانین و نظارت‌های دولتی بیشتری را جذب می‌کنند که فرض اصولی برای وجود آن‌ها را تخریب می‌کند.

درحالی‌که تعداد معامله‌گرانی که کریپتوکارنسی‌ها را پذیرفته‌اند، به‌طور پیوسته افزایش‌یافته است، هنوز هم این تعداد در اقلیت هستند.

برای استفاده گسترده‌تر از کریپتوکارنسی‌ها، ابتدا باید به‌طور گسترده‌ای در میان مصرف‌کنندگان پذیرفته شوند.

بااین‌حال، پیچیدگی نسبی آن‌ها در مقایسه با ارزهای معمولی، به‌رغم کارآمدی تکنولوژیک، بیشتر مردم را از کار با آن‌ها منصرف می‌کند.

کریپتوکارنسی برای تبدیل‌شدن به بخشی از سیستم مالی اصلی باید معیارها و ضوابط متفاوتی را برآورده سازد.

لازم است که به لحاظ ریاضی پیچیده باشد (برای جلوگیری از تقلب و حملات هکرها) اما درک آن برای مصرف‌کنندگان آسان باشد؛ تمرکززدایی اما حافظت کافی از مصرف‌کنندگان و حفظ گمنامی کاربر بدون اینکه کانالی برای فرار مالیاتی، پول‌شویی و دیگر فعالیت‌های نادرست باشد.

ازآنجاکه برآوردن این معیارها دشوار است، آیا ممکن است که محبوب‌ترین کریپتوکارنسی‌ها در چند سال آینده بتوانند دارای ویژگی‌هایی باشد که بین ارزهای بدون پشتوانه با تنظیمات شدید و کریپتوکارنسی های امروز قرار بگیرد؟

درحالی‌که این احتمال دور به نظر می‌رسد، شک کمی وجود دارد که موفقیت یا عدم موفقیت بیت‌کوئین به‌عنوان پیشرو حال حاضر کریپتوکارنسی در معامله و چالش‌هایی که با آن مواجه می‌شود، می‌تواند شانس سایر کریپتوکارنسی‌ها را در سال‌های آینده تعیین کند.

آیا باید در کریپتوکارنسی سرمایه‌گذاری کنید؟

اگر سرمایه‌گذاری در کریپتوکارنسی موردتوجه شما هست، بهتر است با سرمایه‌گذاری خود به شیوه‌ی سایر سرمایه‌گذاری‌های گران‌بهای خود رفتار کنید.

همان‌طور که قبلاً ذکر شد یک کریپتوکارنسی دارای ارزش ذاتی، جدا ازآنچه یک خریدار مایل به پرداخت آن در آن لحظه است، نیست.

این باعث می‌شود که به نوسانات بزرگ قیمت‌ها بسیار حساس باشد که به‌نوبه خود خطر زیان برای یک سرمایه‌گذار را افزایش می‌دهد.

برای مثال بیت‌کوئین از ۲۶۰ دلار به ۱۳۰ دلار در یک دوره شش‌ساعته در ۱۱ آوریل ۲۰۱۳ افت کرد.

اگر شما قادر به هضم چنین نوساناتی نیستید، به دنبال سرمایه‌گذاری در مکان‌هایی باشید که برای شما مناسب‌تر هستند.