بازار مالی و چهار باور که عملکرد شما را نابود میکند

بازار مالی و چهار باور خود محدود کننده که عملکرد ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی شما را نابود میکند

 

اﻳﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ را ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ: ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮاﻧﻰ ﻛﻪ از ﻟﺤﺎظ ﻓﻜﺮی داﻧﺶ و ﻓﻬﻢ زﻳﺎدی از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ در بازار مالی دارﻧﺪ، باور

اﻣﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﺗﻼش ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ داﻧﺶ ﺧﻮد را در اﻧﺠﺎم ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی و رﻳﺴﻚ ﻛﺮدن روی ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺷﺎن ﺑﻜﺎر ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ،

ﺑﻪ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻰﺧﻮرﻧﺪ.

از ﻟﺤﺎظ ﻓﻜﺮی، آﻧﻬﺎ ﺳﺮ ﻛﻼس درس ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ.

آﻧﻬﺎ ﻣﻰﺗﻮاﻧﻨﺪ در ﻣﻮرد ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی در در بازار مالی ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻨﺪ.

اﻣﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر ﻗﺮار ﻣﻰﮔﻴﺮﻧﺪ ﺗﺎ در ﻳﻚ ﻣﺤﻴﻂ ﻣﺘﻐﻴﺮ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻛﻨﻨﺪ،

از اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﺎز ﻣﻰﻣﺎﻧﻨﺪ و ﻧﻤﻰﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ در در بازار مالی ﻫﻤﻮاره ﺳﻮدآور رﻓﺘﺎر ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺗﻤﺎم آن داﻧﺶ در ﮔﺮﻣﺎﮔﺮم ﻣﻌﺎﻣﻼت، زﻣﺎﻧﻰ ﻛﻪ دﻗﻴﻘﺎ ﺑﻪ آن ﻧﻴﺎز دارﻧﺪ، از دﺳﺘﺮس ﺧﺎرج ﻣﻰﺷﻮد. اﻣﺎ ﭼﺮا اﻳﻦ اﺗﻔﺎق ﻣﻰاﻓﺘﺪ؟

ﺳﻮال ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻰﺗﻮاﻧﺪ اﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ: وﻗﺘﻰ ﻳﻚ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر ﻗﺮار ﻣﻰﮔﻴﺮد،

ﭼﻪ ﭼﻴﺰی در ﻋﻤﻠﻜﺮد وی آﺷﻜﺎر ﻣﻰﮔﺮدد ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺴﺘﻰ ﺑﺮ آن ﺗﺴﻠﻂ ﻳﺎﺑﺪ ﺗﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی ﺷﻮد ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ از داﻧﺶ ﺧﻮد در ﺷﺮاﻳﻂ ﻋﺪم ﻗﻄﻌﻴﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﺪ؟

ﺷﻤﺎ ﺑﺎورﻫﺎ را در اﺧﺘﻴﺎر ﻧﺪارﻳﺪ، آﻧﻬﺎ ﺷﻤﺎ را در اﺧﺘﻴﺎر دارﻧﺪ

ﺑﺎورﻫﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﻗﺒﻞ از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻰ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﻰﻛﺮدﻧﺪ،

ﻣﻰﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ آﺳﺎﻧﻰ ﻣﺎﻧﻌﻰ ﺑﺮ ﺳﺮ راه ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺷﻤﺎ در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی ﺷﻮﻧﺪ.

ﻣﺴﻴﺮ ﺗﻜﺎﻣﻠﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪن ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ ﻫﻤﻮاره ﺳﻮدآور، آﻟﻮده ﺑﻪ ﭘﺴﻤﺎﻧﺪﻫﺎی ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮاﻧﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﺎورﻫﺎﻳﻰ ﺗﻜﻴﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻗﺒﻼ ﻣﺘﻀﻤﻦ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ در ﻣﺤﻴﻂ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی ﻛﺎر ﻧﻤﻰﻛﺮدﻧﺪ.

ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺗﺤﺖ ﻛﻨﺘﺮل ﺑﻮدن ﻳﺎ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺻﺤﻴﺢ ﺑﻮدن ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﺮاﺗﮋیﻫﺎی ﻣﻮﺛﺮ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻛﻪ ﻣﺮدم در ﻣﺸﺎﻏﻞ ﺧﻮد ﭘﻴﺶ از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی آﻧﻬﺎ را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﺮدهاﻧﺪ، ﻣﺮﺗﺒﻂ اﺳﺖ.

ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ، در دﻧﻴﺎی ﻣﻌﺎﻣﻼت، ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻔﻬﻮم ﻛﻨﺘﺮل روی ﻧﺘﺎﻳﺞ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺻﺤﻴﺢ ﺑﻮدن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻔﺎﻫﻴﻤﻰ ﻗﺪﻳﻤﻰ دﺳﺖ ﺑﺮداﺷﺖ (ﺷﻮﻛﻰ واﻗﻌﻰ ﺑﺮای اﺷﺨﺎص دارای وﺳﻮاس ﻛﻨﺘﺮل و ﻛﻤﺎلﮔﺮاﻫﺎ).

در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی، ﻣﻰﺗﻮاﻧﻴﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را درﺳﺖ اﻧﺠﺎم دﻫﻴﺪ اﻣﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎن در اﺷﺘﺒﺎه ﺑﺎﺷﻴﺪ.

ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی در در بازار مالی ﻋﺒﺎرت از ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ اﺣﺘﻤﺎﻻت اﺳﺖ ﻧﻪ ﻛﻨﺘﺮل ﻗﻄﻌﻴﺖ.

ﺑﺎ اﻳﻨﺤﺎل، ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻪ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺗﺤﺖ ﻛﻨﺘﺮل ﺑﻮدن و ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺻﺤﻴﺢ ﺑﻮدن ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻴﺪ،

ﻣﻰﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﻪ ﻋﻤﻖ ﺑﺎورﻫﺎﻳﻰ ﻛﻪ در ﭘﺲ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﻛﻨﺘﺮل و ﻗﻄﻌﻴﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ، دﺳﺖ ﻳﺎﺑﻴﺪ.

اﻳﻦ ﭼﻴﺰی اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮای ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ در در بازار مالی ﺑﺎﻳﺪ دوﺑﺎره ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻰ ﻗﺮار ﮔﻴﺮد.

ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻣﺤﻤﻠﻰ ﺑﺮای آزﻣﻮدن ﻋﻤﻠﻰ ﺑﺎورﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺑﺎزﺧﻮرد ﻓﻮری و ﻧﺰدﻳﻚ از ﺣﺴﺎب ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﺷﺪه اﺳﺖ.

اﻳﻦ واﻗﻌﻴﺖ ﺟﺪﻳﺪی اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ روز ﺟﺎﻟﺐﺗﺮ ﻣﻰﺷﻮد.

 

ﻧﺨﺴﺖ اﻳﻨﻜﻪ ﻳﻚ ﺑﺎور ﭼﻴﺴﺖ؟

ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﻣﻐﺰ ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺷﻤﺎ را ﺑﺮای زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪن در ﻣﺤﻴﻄﻰ ﻛﻪ در آن زﻧﺪﮔﻰ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﺪﻫﻰ ﻣﻰﻧﻤﺎﻳﺪ.

ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮدﻳﺖ دارای ﻣﻐﺰ ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ، در ﻳﻚ ﻣﺤﻴﻂ و ﺷﺮاﻳﻂ ﺧﺎص ﺑﻪ دﻧﻴﺎ آﻣﺪهاﻳﺪ ﻛﻪ ﻣﻐﺰﺗﺎن ﺷﻤﺎ را ﺑﺮای زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪن در آن ﻣﺤﻴﻂ ﺳﺎزﻣﺎﻧﺪﻫﻰ ﻣﻰﻛﻨﺪ. اﻳﻦ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﺎﻟﻘﻮه ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ”ﻫﻮﻳﺖ ﺷﻤﺎ” ﻣﻰﺷﻮد ﻛﻪ در دﻧﻴﺎ و در ﻣﺤﻴﻂ ﻣﻌﺎﻣﻼت ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﻰﻧﻤﺎﻳﺪ.

ﺑﺮ اﺳﺎس ﺗﺠﺮﺑﻪی اﻳﻦ ﻣﻐﺰ در ﺣﺎل ﺗﻮﺳﻌﻪ، ﺷﻤﺎ و ﻣﻐﺰﺗﺎن ﺑﺎورﻫﺎی ﻣﺴﻠﻤﻰ را از ﺧﺎﻧﻮاده، ﻓﺮﻫﻨﮓ و ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺑﻪ ارث ﻣﻰﺑﺮﻳﺪ و ﺑﻪ ﻣﻔﺮوﺿﺎﺗﻰ ﺑﻨﻴﺎدﻳﻦ درﺑﺎره ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺧﻮد ﺑﺮای ﺗﺴﻬﻴﻞ ﺷﺮاﻳﻂ زﻧﺪﮔﻰ و ﻣﺤﻴﻂ ﺑﺮای زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪن در ﻛﻮﺗﺎه ﻣﺪت دﺳﺖ ﻣﻰﻳﺎﺑﻴﺪ.

اﻳﻦ ﻣﻔﺮوﺿﺎت درﺑﺎره ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﺮای ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻋﺪم ﻗﻄﻌﻴﺖﻫﺎی زﻧﺪﮔﻰ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺎورﻫﺎی ﻣﺴﻠﻢ درون ﻣﺎﻫﻴﺖ اﺣﺴﺎﺳﻰ ﺷﻤﺎ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ.

آﻧﻬﺎ ﻋﻴﻨﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻟﻨﺰﻫﺎﻳﻰ ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ از درﻳﭽﻪ آﻧﻬﺎ دﻧﻴﺎﻳﻰ را ﻛﻪ در آن زﻧﺪﮔﻰ و ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ، ﻣﻰﺑﻴﻨﻴﺪ و ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﻰﻧﻤﺎﻳﻴﺪ.

اﻳﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ (از زﻧﺪﮔﻰ ﺷﻤﺎ ﻗﺒﻞ از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی) ﺑﻪ دﻧﻴﺎی ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی در در بازار مالی ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪه و ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﺧﺮدی ﻣﻰﺷﻮد ﻛﻪ ﺷﻤﺎ در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی از آن اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ.

ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎورﻫﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻔﺮوﺿﺎت از دو ﻧﻮع ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه و ﺑﻪ ارث ﺑﺮده ﺷﺪه ﺷﺮوع ﮔﺸﺘﻪ و در ﻗﺎﻣﺖ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﺘﺒﻠﻮر ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ.

ﺑﺴﻴﺎری از آﻧﻬﺎ ﻣﺪتﻫﺎ ﭘﻴﺶ از اﻳﻨﻜﻪ درﺑﺎره ﺑﺎورﻫﺎﻳﺘﺎن ﺗﻔﻜﺮ ﻳﺎ ﭘﺮﺳﺶ ﻛﻨﻴﺪ، درون ﻣﻐﺰ و ذﻫﻦ ﻧﻮﻇﻬﻮر ﺷﻤﺎ ﺣﻚ ﺷﺪهاﻧﺪ.

آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﻰ ﺑﻪ ﻫﻮاﻳﻰ ﻛﻪ ﺗﻨﻔﺲ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ و ﺑﻪ دﻧﻴﺎی ﺧﺎرﺟﻰ ﻛﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ، ﺑﺪل ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ.

اﻳﻦ ﺑﺎور ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺣﻀﻮر دارد و آﻧﻘﺪر ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻣﺄﻧﻮس ﻣﻰﺷﻮد ﻛﻪ ﻧﻤﻰﺗﻮاﻧﻴﺪ آن را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ اﻗﺘﺒﺎس ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﻴﺪ.

ﺑﺎور داﺷﺘﻦ ﻳﻌﻨﻰ دﻳﺪن

دﻧﻴﺎ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺑﺎورﻫﺎی ﺷﻤﺎ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﺮای ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻋﺪم ﻗﻄﻌﻴﺖ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ.

اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺎ را ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺑﺎورﻫﺎی اﻣﺘﺤﺎن ﻧﺸﺪهای ﻛﻪ ﺷﻤﺎ آﻧﻬﺎ را در ﻣﻌﺎﻣﻼت ﺑﻜﺎر ﻣﻰﺑﺮﻳﺪ، ﻧﺰدﻳﻚﺗﺮ ﻣﻰﻛﻨﺪ.

در ﻋﻠﻮم اﻋﺼﺎب ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ وﺟﻮد دارد ﻛﻪ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی اﻋﻤﺎل ﻣﻰﺷﻮد: ﺷﻤﺎ ﻫﺮﮔﺰ واﻗﻌﻴﺖ (ﺑﺎزارﻫﺎ) را ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﻫﺴﺖ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﻤﻰﻛﻨﻴﺪ.

در ﻋﻮض ﻣﻐﺰﺗﺎن اﻃﻼﻋﺎت ﺣﺴﻰ را از ﺣﻮاس ﺷﻤﺎ درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮده و ﻳﻚ ﺷﺒﻴﻪﺳﺎزی ﻣﺠﺎزی را (ﺑﺮ اﺳﺎس اﻳﻦ ﻣﻔﺮوﺿﺎت ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪه ﺑﻪ ﺑﺎورﻫﺎ) ﺻﻮرت داده اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺗﺨﻤﻴﻦ ﺷﻤﺎ را از دﻧﻴﺎی ﺧﺎرﺟﻰ ﻧﺸﺎن ﻣﻰدﻫﺪ.

اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ اول ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﺎور ﻛﻨﻴﺪ. ﺷﻤﺎ اول ﺑﺎور ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﺮ اﺳﺎس آن ﺑﺎورﻫﺎ ﻣﻰﺑﻴﻨﻴﺪ.

ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ ﻛﻪ دو ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ ﻣﻰﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﻳﻜﺴﺎن ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻨﺪ اﻣﺎ دﻧﻴﺎﻫﺎﻳﻰ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ و اﺳﺎﺳﺎ اﻗﺪاﻣﺎت ﻣﺘﻔﺎوﺗﻰ در ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﺸﺎن اﻧﺠﺎم ﻣﻰدﻫﻨﺪ.

آﻧﻬﺎ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻛﻨﺎر ﻫﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و از دادهﻫﺎ و روش ﻳﻜﺴﺎﻧﻰ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻨﺪ اﻣﺎ وﻗﺘﻰ ﻛﻪ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺧﻮد را در ﻣﻌﺮض ﻣﺨﺎﻃﺮه ﻗﺮار ﻣﻰدﻫﻨﺪ، دﻧﻴﺎﻫﺎی ﻣﺘﻔﺎوﺗﻰ را ﻣﻰﺑﻴﻨﻨﺪ.

اﻳﻦ، ﻓﺸﺎر ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی اﺳﺖ.

اﻳﻦ ﻓﺸﺎر ﻧﺎﺷﻰ از رﻳﺴﻚ ﻛﺮدن روی ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ اﺳﺖ ﻛﻪ اﺑﺘﺪاﻳﻰﺗﺮﻳﻦ ﺑﺎورﻫﺎی ﺟﺎﺳﺎزی ﺷﺪه در ﻣﻐﺰ و ذﻫﻦ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ را آﺷﻜﺎر ﻣﻰﺳﺎزد.

اﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎﻳﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان در ﻣﻰﻳﺎﺑﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﺮدی را ﻛﻪ در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی وارد ﻛﺮده اﻧﺪ (ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻴﺰان ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ آن در ﮔﺬﺷﺘﻪ) ﻗﺮار ﻧﻴﺴﺖ ﻫﻤﺎن ﺧﺮدی ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی ﻣﻰﺷﻮد.

اﻳﻦ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮای اﻧﺠﺎم ﻛﺎر ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر اﺳﺖ و زﻳﺮ ﻓﺸﺎر، ﻣﻐﺰ/ذﻫﻦ ﺑﻪ اﺑﺘﺪاﻳﻰﺗﺮﻳﻦ ﺑﺎورﻫﺎی ﺧﻮد درﺑﺎره ﻇﺮﻓﻴﺘﺶ ﺑﺮای ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻋﺪم ﻗﻄﻌﻴﺖ ﺑﺎز ﻣﻰﮔﺮدد.

ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺴﻴﺎری از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻛﺮده ﻫﻨﮕﺎمی ﻛﻪ اﺳﺘﺮس ﺑﺨﺸﻰ از ﻣﻌﺎدﻟﻪ ﺗﺼﻤﻴﻢﺳﺎزی ﻧﻴﺴﺖ،

ﻋﻤﻠﻜﺮد ﺧﻮﺑﻰ از ﺧﻮد ﻧﺸﺎن ﻣﻰدﻫﻨﺪ اﻣﺎ زﻳﺮ اﺳﺘﺮس ﻣﻌﺎﻣﻼت دﭼﺎر اﺿﻤﺤﻼل ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ.

ﻫﻤﻴﻦ ﻓﺸﺎر اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﺧﻄﺮ از دﺳﺖ رﻓﺘﻦ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه و ﺷﺒﻴﻪ ﻳﻚ ﻗﻄﺐﻧﻤﺎ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺳﻮی ﺑﺎورﻫﺎی ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه ﻛﻪ ﺗﻮان ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی ﺷﻤﺎ را ﮔﺮوﮔﺎن ﻣﻰﮔﻴﺮﻧﺪ، ﺳﻮق ﻣﻰدﻫﺪ.

ﭘﺘﺎﻧﺴﻴﻞ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی ﻫﻤﭽﻨﺎن وﺟﻮد دارد اﻣﺎ ﺗﺎ وﻗﺘﻰ ﻛﻪ ﺑﺎور ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه ﺗﺤﺖاﻟﺸﻌﺎع آﮔﺎﻫﻰ و ﺑﺎزﺳﺎزی ﻗﺮار ﻧﮕﻴﺮد،

ﺳﻮدآوری ﭘﺎﻳﺪار ﻫﻤﭽﻮن ﺳﺮاﺑﻰ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﻰﻣﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﭘﺘﺎﻧﺴﻴﻞ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ از ﺑﻴﻦ ﻣﻰﺑﺮد.

ﭼﻬﺎر ﺑﺎور ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه ﻛﻪ ﭘﺘﺎﻧﺴﻴﻞ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮى در در بازار مالی ﺷﻤﺎ را ﻣﺤﺒﻮس ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ

ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻐﺰ/ذﻫﻦ ﺷﻤﺎ از ﺑﺎورﻫﺎی ﺷﻤﺎ ﻛﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ آن روی ﺑﺎزارﻫﺎ ﺳﺎﻳﻪ اﻓﻜﻨﺪه اﺳﺖ، ﻳﻚ ﺷﺒﻴﻪﺳﺎزی ﻣﺠﺎزی اﻳﺠﺎد ﻣﻰﻛﻨﺪ. ﺷﻤﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎزارﻫﺎ را ﻧﻤﻰﺑﻴﻨﻴﺪ.

ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل، ﺣﺴﺎبﻫﺎی ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﺷﻤﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﻗﺎﺿﻰ ﺑﻰﻃﺮف ﻧﺸﺎن ﻣﻰدﻫﻨﺪ ﻛﻪ آﻳﺎ ﺷﺒﻴﻪﺳﺎزی ﻣﺠﺎزی ﻓﻌﻠﻰ ﺷﻤﺎ از ﺑﺎزار ﻣﻮﺛﺮ اﺳﺖ ﻳﺎ ﺧﻴﺮ.

اﮔﺮ آن ﻳﻚ ﺷﺒﻴﻪﺳﺎزی ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺎﺷﺪ، در آن ﺻﻮرت ﺷﺎﻫﺪ رﺷﺪ ﺣﺴﺎب ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﺧﻮد ﺧﻮاﻫﻴﺪ ﺑﻮد.

اﮔﺮ ﻣﻮﺛﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺧﻮاﻫﻴﺪ دﻳﺪ ﻛﻪ ﺣﺴﺎبﻫﺎی ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﺷﻤﺎ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻳﺎ ﺑﺪون ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﻰﻣﺎﻧﻨﺪ.

 

ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺣﺴﺎب ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﺷﻤﺎ ﻣﻰﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻛﺎرآﮔﺎﻫﻰ ﺷﺪه و ﺑﺮرﺳﻰ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ ﻛﻪ ﭼﻪ ﺑﺎورﻫﺎی ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪهای در ﻣﻌﺎﻣﻼت ﺷﻤﺎ ﺣﺎﺿﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

در اداﻣﻪ ﺑﺎ ﭼﻬﺎر ﺑﺎور ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه آﺷﻨﺎ ﻣﻰﺷﻮﻳﺪ ﻛﻪ در ﺑﻴﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان ﻣﺘﺪاول ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺑﺴﻴﺎری از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان اذﻋﺎن ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﭼﻬﺎر ﺑﺎور، دﻗﻴﻘﺎ آﻧﻬﺎ را ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﻰﻛﻨﺪ.

ﺑﺮﺧﻰ دﻳﮕﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻳﺎ دو ﺗﺎ از اﻳﻦ ﺑﺎورﻫﺎ را ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻬﻢ ﻣﻰداﻧﻨﺪ.

ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان ﻧﻴﺰ اﻳﻦ ﺑﺎورﻫﺎ را ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻧﻤﻰﻛﻨﻨﺪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻰ ﻛﻪ درد ﻧﺎﺷﻰ از زﻳﺎنﻫﺎ آﻧﺎن را ﻣﺠﺒﻮر ﻧﻤﺎﻳﺪ در وﺟﻮد ﺧﻮد ﻛﻨﻜﺎش ﻧﻤﻮده و ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ از ﭼﻪ ﭼﻴﺰی ﻃﻔﺮه ﻣﻰرﻓﺘﻪاﻧﺪ.

وﻗﺘﻰ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ اﻓﺖ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﻰﺷﻮﻳﺪ ﻳﺎ آن ﻣﻘﺪار ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻮد ﺑﻪ دﺳﺖ ﻧﻤﻰآورﻳﺪ، آﻳﺎ ﺧﻮد را ﺳﺮزﻧﺶ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ؟

ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ.

اﻳﻦ ﻫﻤﺎن داﺳﺘﺎﻧﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮای ﺧﻮدﺗﺎن ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ و ﺑﺎورﻫﺎی ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه را آﺷﻜﺎر ﻣﻰﺳﺎزﻳﺪ.

ﻛﺪام ﻳﻚ از ﺑﺎورﻫﺎی ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه زﻳﺮ ﺑﻴﺶ از ﺑﻘﻴﻪ درون ﺷﻤﺎ ﻃﻨﻴﻦاﻧﺪاز اﺳﺖ؟

ﺑﻰﻛﻔﺎﻳﺘﻰ: اﻳﻨﻬﺎ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮاﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻤﺎلﮔﺮاﻳﻰ ﮔﺮاﻳﺶ دارﻧﺪ. آﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ ﺣﺪاﻗﻞ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻜﻨﻨﺪ.

اﮔﺮ اﺷﺘﺒﺎﻫﻰ از آﻧﻬﺎ ﺳﺮﺑﺰﻧﺪ، آﻧﺮا ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺎزﺗﺎﺑﻰ ﺷﺨﺼﻰ از ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰﺷﺎن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ اﻧﺴﺎن در ﻧﻈﺮ ﻣﻰﮔﻴﺮﻧﺪ.

ﺑﺴﻴﺎری از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان ﮔﺰارش دادهاﻧﺪ ﻛﻪ در داﺳﺘﺎن ﺳﺮزﻧﺶ ﺧﻮد، ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻰ ﺷﺒﻴﻪ اﻳﻦ را ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻰﮔﻮﻳﻨﺪ: ”ﺗﻮ ﺑﺴﻴﺎر ﻛﻮدن ﻫﺴﺘﻰ. ﭼﻪ ﻛﺴﻰ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻰﺗﻮاﻧﻰ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺎﺷﻰ؟”

 

آﻳﺎ ﻣﻰﺑﻴﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﺎی ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ و اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎی واﻗﻊﺑﻴﻨﺎﻧﻪ ﻛﻪ در ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ در ﻣﻌﺎﻣﻼت ﻛﺎرﺑﺮد دارﻧﺪ، ﺑﻪ ﺻﻼﺣﻴﺖ ﺷﺨﺺ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻰﺷﻮد؟

ﺑﺮای ﻛﻤﺎلﮔﺮا، ﻳﻚ اﺷﺘﺒﺎه اﺛﺒﺎﺗﻰ ﺑﺮای ﺧﻮب ﻧﺒﻮدن وی اﺳﺖ.

ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻓﺮﺿﻴﻪای اﺳﺖ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺟﺎﻳﻰ ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه و در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی و ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ وی ﻫﻨﮕﺎم ﻛﺎر ﺑﺎ اﺣﺘﻤﺎﻻت (و ﻧﻪ ﻗﻄﻌﻴﺖ) ﺑﻜﺎر ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻰﺷﻮد.

ﻣﺸﻜﻞ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ آن ﻓﺮﺿﻴﻪ اﻛﻨﻮن در ذﻫﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﺑﺎور و ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺣﻚ ﺷﺪه اﺳﺖ.

 

اﻫﻤﻴﺖ داﺷﺘﻦ: ﺑﺴﻴﺎری از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ (ﺑﻪ ﻣﻘﺪار زﻳﺎدی) ﭘﻮل درآورﻧﺪ ﺗﺎ ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﻪ دﻳﮕﺮان اﺛﺒﺎت ﻛﻨﻨﺪ.

اﻫﻤﻴﺖ داﺷﺘﻦ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﺑﻪ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ “ﺑﺰرگ و ﻣﺴﺌﻮل ﺑﻮدن” ﮔﺮه ﺧﻮرده اﺳﺖ.

اﻳﻦ ﻧﻴﺎز آزﻣﻮده ﻧﺸﺪه ﺑﻪ ﭘﻮل ﻫﻨﮕﻔﺖ و اﻫﻤﻴﺖ داﺷﺘﻦ، ﺑﻨﻴﺎن ﻣﻌﺎﻣﻼت ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ و ﻣﻌﺎﻣﻼت ﺗﻼﻓﻰﺟﻮﻳﺎﻧﻪ اﺳﺖ.

اﻳﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺮاﻧﮕﻴﺰﻧﺪه ﺷﺨﺼﻴﺖ آﻟﻔﺎی ﺑﺴﻴﺎری از اﻓﺮاد ﻣﻰﺑﺎﺷﺪ.

 

ارزش: ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﻃﺮﻳﻘﻰ ﻛﻪ ارزش ﺷﺨﺼﻰ ﺑﺎ ﭘﻮل ﮔﺮه ﻣﻰﺧﻮرد (ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪای ﻛﻪ ارزش ﺷﺨﺼﻰ = ارزش ﺧﺎﻟﺺ ﻣﺎﻟﻰ)،

ﺑﺴﻴﺎری از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻰ ﺑﺮای ﭘﻮﻟﺸﺎن ﻛﺎر ﻛﻨﻨﺪ و اﮔﺮ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻰ ﻛﺎر ﻧﻜﻨﻨﺪ،

ﺳﺰاوار ﺑﺪﺳﺖ آوردن ﭘﻮل ﻣﻔﺖ ﻧﻤﻰﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺑﺮﺧﻰ دﻳﮕﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺳﺰاوار ﺑﺪﺳﺖ آوردن ﭘﻮل ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﺳﻄﺢ ﻣﺸﺨﺼﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﻛﻪ از آن ﺳﻘﻒ ﺷﻴﺸﻪای ﻋﺒﻮر ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ،

ﺧﻮدﺷﺎن را ﺗﺨﺮﻳﺐ ﻣﻰﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

 

ﺳﺎﺧﺖ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪاى ﺟﺪﻳﺪ از ﺑﺎورﻫﺎ ﻛﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮى موفق را در بازار مالی آﺳﺎن ﻣﻰﻛﻨﺪ

ﺑﺎورﻫﺎی ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه ﻧﻤﻰﺗﻮاﻧﻨﺪ در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی ﻧﺎدﻳﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ.

آﻧﻬﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻴﻎﻫﺎﻳﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﺎ وﻗﺘﻰ ﻛﻪ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺳﺮ و ﻛﺎر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ،

ﺑﺎرﻫﺎ و ﺑﺎرﻫﺎ ﻣﻮﺟﺐ رﻧﺞ و درد ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ. ﺑﺎورﻫﺎی ﻋﻤﻠﻜﺮدی، در ﻟﺤﻈﺎت ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر اﺗﻔﺎق ﻣﻰاﻓﺘﻨﺪ.

اﺳﺘﻔﺎده از ﺣﺴﺎب ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﺧﻮد ﺑﺮای ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻰ آﻧﻬﺎ، راﻫﻰ ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺮای ﻛﺸﻒ آﻧﻬﺎﺳﺖ.

ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺟﺎی اﻳﻨﻜﻪ از آﻧﻬﺎ ﭼﺸﻢﭘﻮﺷﻰ ﻛﺮده ﻳﺎ اﻧﻜﺎرﺷﺎن ﻛﻨﻴﺪ، ﻻزم اﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻮی آﻧﻬﺎ ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ.

اﻳﻦ ﺟﺎﻳﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻛﺎر ﺳﺎﺧﺖ ذﻫﻦ ﻳﻚ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ ﻣﻮﻓﻖ در در بازار مالی رﻳﺸﻪ ﻣﻰﮔﻴﺮد.

 

ﻛﺴﺎﻧﻰ ﻛﻪ دارای ﺷﺨﺼﻴﺖ آﻟﻔﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻴﺸﺘﺮ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻣﻰزﻧﻨﺪ و ﻫﻤﻴﺸﻪ دوﺳﺖ دارﻧﺪ ﺑﺮﻧﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ آنﻫﺎ ﻫﻨﮕﺎم اﻧﺠﺎم ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ در ﺑﺎزار ﺑﻮرس، ﻫﻨﮕﺎم ورزش ﻛﺮدن و ﺣﺘﻰ ﻫﻨﮕﺎم رﻗﺎﺑﺖﻫﺎی ﺑﻰاﻫﻤﻴﺖ ﺑﺎ دوﺳﺘﺎنﺷﺎن، ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﺗﻼش ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻛﺎر ﻣﻰﮔﻴﺮﻧﺪ.

اﻣﺎ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻰ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﺎورﻫﺎی ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه را ﻣﻨﺰوی ﻧﻜﻨﻴﺪ، آﻧﻬﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ زﻳﺮدرﻳﺎﻳﻰﻫﺎی ﻋﻤﻞ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدن ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺗﻼشﻫﺎی ﺷﻤﺎ ﺑﺎ اژدر ﻣﻰﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺣﺮﻛﺖ ﺣﺴﺎب ﺷﺪه ﺑﻪ ﺳﻮی ﺧﻮدآﮔﺎﻫﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ راه را ﺑﺮای ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻳﻚ ذﻫﻦ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ ﻫﻤﻮار ﻣﻰﺳﺎزد.

ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ذﻫﻦ و روش ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﺑﺎ ﻫﻢ و ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻫﻮﻳﺖ ﻛﺎر ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ، ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻣﺎﺟﺮاﺟﻮﻳﻰ ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺑﻪ ﺳﻮی ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﻔﺲ ﻣﻰﺷﻮد.

 

ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﺑﺎورﻫﺎی ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه ﻛﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﻋﻤﻠﻜﺮد ﺿﻌﻴﻒ ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ دوری ﮔﺰﻳﺪ.

ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ. اﻳﻨﻬﺎ ﻣﻔﺮوﺿﺎﺗﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻰ ﭘﻴﺶﺗﺮ از آﻧﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻴﺪ ﺣﺘﻰ درﺑﺎره آﻧﻬﺎ “ﻓﻜﺮ” ﻛﻨﻴﺪ، در ﻧﻘﺸﻪ ادراﻛﻰ ﺷﻤﺎ ﺣﻚ ﺷﺪهاﻧﺪ.

اﻛﻨﻮن ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ را در اﺧﺘﻴﺎر ﺷﻤﺎ ﻗﺮار ﻣﻰدﻫﺪ ﻛﻪ ذﻫﻨﻰ را ﻛﻪ از آن در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮی و ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻋﺪم ﻗﻄﻌﻴﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ، ﺗﻮﺳﻌﻪ دﻫﻴﺪ.

اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺘﻰ ﺑﺰرگ ﺑﺮای رﺷﺪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ و ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ اﻧﺴان اﺳﺖ.