بازار مالی و چهار باور که عملکرد شما را نابود میکند

بازار مالی و چهار باور خود محدود کننده که عملکرد ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي شما را نابود میکند

 

اﻳﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ را ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ: ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮاﻧﻰ ﻛﻪ از ﻟﺤﺎظ ﻓﻜﺮي داﻧﺶ و ﻓﻬﻢ زﻳﺎدي از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ در بازار مالی دارﻧﺪ، باور

اﻣﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﺗﻼش ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ داﻧﺶ ﺧﻮد را در اﻧﺠﺎم ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي و ریسک ﻛﺮدن روي ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺷﺎن ﺑﻜﺎر ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ، ﺑﻪ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻰﺧﻮرﻧﺪ.

از ﻟﺤﺎظ ﻓﻜﺮي، آﻧﻬﺎ ﺳﺮ ﻛﻼس درس ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ.

آﻧﻬﺎ ﻣﻰﺗﻮاﻧﻨﺪ در ﻣﻮرد ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي در در بازار مالی ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻨﺪ.

اﻣﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر ﻗﺮار ﻣﻰﮔﻴﺮﻧﺪ ﺗﺎ در ﻳﻚ ﻣﺤﻴﻂ ﻣﺘﻐﻴﺮ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻛﻨﻨﺪ،

از اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﺎز ﻣﻰﻣﺎﻧﻨﺪ و ﻧﻤﻰﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ در در بازار مالی ﻫﻤﻮاره ﺳﻮدآور رﻓﺘﺎر ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﺗﻤﺎم آن داﻧﺶ در ﮔﺮﻣﺎﮔﺮم ﻣﻌﺎﻣﻼت، زﻣﺎﻧﻰ ﻛﻪ دﻗﻴﻘﺎ ﺑﻪ آن ﻧﻴﺎز دارﻧﺪ، از دﺳﺘﺮس ﺧﺎرج ﻣﻰﺷﻮد. اﻣﺎ ﭼﺮا اﻳﻦ اﺗﻔﺎق ﻣﻰاﻓﺘﺪ؟

ﺳﻮال ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻰﺗﻮاﻧﺪ اﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ: وﻗﺘﻰ ﻳﻚ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر ﻗﺮار ﻣﻰﮔﻴﺮد،

ﭼﻪ ﭼﻴﺰي در ﻋﻤﻠﻜﺮد وي آﺷﻜﺎر ﻣﻰﮔﺮدد ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺴﺘﻰ ﺑﺮ آن ﺗﺴﻠﻂ ﻳﺎﺑﺪ ﺗﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي ﺷﻮد ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ از داﻧﺶ ﺧﻮد در ﺷﺮاﻳﻂ ﻋﺪم ﻗﻄﻌﻴﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﺪ؟

ﺷﻤﺎ ﺑﺎورﻫﺎ را در اﺧﺘﻴﺎر ﻧﺪارﻳﺪ، آﻧﻬﺎ ﺷﻤﺎ را در اﺧﺘﻴﺎر دارﻧﺪ

ﺑﺎورﻫﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﻗﺒﻞ از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻰ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﻰﻛﺮدﻧﺪ،

ﻣﻰﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ آﺳﺎﻧﻰ ﻣﺎﻧﻌﻰ ﺑﺮ ﺳﺮ راه ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺷﻤﺎ در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي ﺷﻮﻧﺪ.

ﻣﺴﻴﺮ ﺗﻜﺎﻣﻠﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪن ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ ﻫﻤﻮاره ﺳﻮدآور، آﻟﻮده ﺑﻪ ﭘﺴﻤﺎﻧﺪﻫﺎي ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮاﻧﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﺎورﻫﺎﻳﻰ ﺗﻜﻴﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻗﺒﻼ ﻣﺘﻀﻤﻦ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ در ﻣﺤﻴﻂ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي ﻛﺎر ﻧﻤﻰﻛﺮدﻧﺪ.

ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺗﺤﺖ ﻛﻨﺘﺮل ﺑﻮدن ﻳﺎ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺻﺤﻴﺢ ﺑﻮدن ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﺮاﺗﮋيﻫﺎي ﻣﻮﺛﺮ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻛﻪ ﻣﺮدم در ﻣﺸﺎﻏﻞ ﺧﻮد ﭘﻴﺶ از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي آﻧﻬﺎ را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﺮدهاﻧﺪ، ﻣﺮﺗﺒﻂ اﺳﺖ.

ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ، در دﻧﻴﺎي ﻣﻌﺎﻣﻼت، ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﻔﻬﻮم ﻛﻨﺘﺮل روي ﻧﺘﺎﻳﺞ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺻﺤﻴﺢ ﺑﻮدن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻔﺎﻫﻴﻤﻰ ﻗﺪﻳﻤﻰ دﺳﺖ ﺑﺮداﺷﺖ (ﺷﻮﻛﻰ واﻗﻌﻰ ﺑﺮاي اﺷﺨﺎص داراي وﺳﻮاس ﻛﻨﺘﺮل و ﻛﻤﺎلﮔﺮاﻫﺎ).

در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي، ﻣﻰﺗﻮاﻧﻴﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ را درﺳﺖ اﻧﺠﺎم دﻫﻴﺪ اﻣﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎن در اﺷﺘﺒﺎه ﺑﺎﺷﻴﺪ.

ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي در در بازار مالی ﻋﺒﺎرت از ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ اﺣﺘﻤﺎﻻت اﺳﺖ ﻧﻪ ﻛﻨﺘﺮل ﻗﻄﻌﻴﺖ.

ﺑﺎ اﻳﻨﺤﺎل، ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻪ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺗﺤﺖ ﻛﻨﺘﺮل ﺑﻮدن و ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺻﺤﻴﺢ ﺑﻮدن ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻴﺪ،

ﻣﻰﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﻪ ﻋﻤﻖ ﺑﺎورﻫﺎﻳﻰ ﻛﻪ در ﭘﺲ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﻛﻨﺘﺮل و ﻗﻄﻌﻴﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ، دﺳﺖ ﻳﺎﺑﻴﺪ.

اﻳﻦ ﭼﻴﺰي اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ در در بازار مالی ﺑﺎﻳﺪ دوﺑﺎره ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻰ ﻗﺮار ﮔﻴﺮد.

ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻣﺤﻤﻠﻰ ﺑﺮاي آزﻣﻮدن ﻋﻤﻠﻰ ﺑﺎورﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺑﺎزﺧﻮرد ﻓﻮري و ﻧﺰدﻳﻚ از ﺣﺴﺎب ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﺷﺪه اﺳﺖ.

اﻳﻦ واﻗﻌﻴﺖ ﺟﺪﻳﺪي اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ روز ﺟﺎﻟﺐﺗﺮ ﻣﻰﺷﻮد.

 

ﻧﺨﺴﺖ اﻳﻨﻜﻪ ﻳﻚ ﺑﺎور ﭼﻴﺴﺖ؟

ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﻣﻐﺰ ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺷﻤﺎ را ﺑﺮاي زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪن در ﻣﺤﻴﻄﻰ ﻛﻪ در آن زﻧﺪﮔﻰ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﺪﻫﻰ ﻣﻰﻧﻤﺎﻳﺪ.

ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮدﻳﺖ داراي ﻣﻐﺰ ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ، در ﻳﻚ ﻣﺤﻴﻂ و ﺷﺮاﻳﻂ ﺧﺎص ﺑﻪ دﻧﻴﺎ آﻣﺪهاﻳﺪ ﻛﻪ ﻣﻐﺰﺗﺎن ﺷﻤﺎ را ﺑﺮاي زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪن در آن ﻣﺤﻴﻂ ﺳﺎزﻣﺎﻧﺪﻫﻰ ﻣﻰﻛﻨﺪ. اﻳﻦ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﺎﻟﻘﻮه ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ”ﻫﻮﻳﺖ ﺷﻤﺎ” ﻣﻰﺷﻮد ﻛﻪ در دﻧﻴﺎ و در ﻣﺤﻴﻂ ﻣﻌﺎﻣﻼت ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﻰﻧﻤﺎﻳﺪ.

ﺑﺮ اﺳﺎس ﺗﺠﺮﺑﻪي اﻳﻦ ﻣﻐﺰ در ﺣﺎل ﺗﻮﺳﻌﻪ، ﺷﻤﺎ و ﻣﻐﺰﺗﺎن ﺑﺎورﻫﺎي ﻣﺴﻠﻤﻰ را از ﺧﺎﻧﻮاده، ﻓﺮﻫﻨﮓ و ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺑﻪ ارث ﻣﻰﺑﺮﻳﺪ و ﺑﻪ ﻣﻔﺮوﺿﺎﺗﻰ ﺑﻨﻴﺎدﻳﻦ درﺑﺎره ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺧﻮد ﺑﺮاي ﺗﺴﻬﻴﻞ ﺷﺮاﻳﻂ زﻧﺪﮔﻰ و ﻣﺤﻴﻂ ﺑﺮاي زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪن در ﻛﻮﺗﺎه ﻣﺪت دﺳﺖ ﻣﻰﻳﺎﺑﻴﺪ.

اﻳﻦ ﻣﻔﺮوﺿﺎت درﺑﺎره ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﺮاي ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻋﺪم ﻗﻄﻌﻴﺖﻫﺎي زﻧﺪﮔﻰ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺎورﻫﺎي ﻣﺴﻠﻢ درون ﻣﺎﻫﻴﺖ اﺣﺴﺎﺳﻰ ﺷﻤﺎ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ.

آﻧﻬﺎ ﻋﻴﻨﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻟﻨﺰﻫﺎﻳﻰ ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ از درﻳﭽﻪ آﻧﻬﺎ دﻧﻴﺎﻳﻰ را ﻛﻪ در آن زﻧﺪﮔﻰ و ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ، ﻣﻰﺑﻴﻨﻴﺪ و ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﻰﻧﻤﺎﻳﻴﺪ.

اﻳﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ (از زﻧﺪﮔﻰ ﺷﻤﺎ ﻗﺒﻞ از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي) ﺑﻪ دﻧﻴﺎي ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي در در بازار مالی ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪه و ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﺧﺮدي ﻣﻰﺷﻮد ﻛﻪ ﺷﻤﺎ در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي از آن اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ.

ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎورﻫﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻔﺮوﺿﺎت از دو ﻧﻮع ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه و ﺑﻪ ارث ﺑﺮده ﺷﺪه ﺷﺮوع ﮔﺸﺘﻪ و در ﻗﺎﻣﺖ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﺘﺒﻠﻮر ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ.

ﺑﺴﻴﺎري از آﻧﻬﺎ ﻣﺪتﻫﺎ ﭘﻴﺶ از اﻳﻨﻜﻪ درﺑﺎره ﺑﺎورﻫﺎﻳﺘﺎن ﺗﻔﻜﺮ ﻳﺎ ﭘﺮﺳﺶ ﻛﻨﻴﺪ، درون ﻣﻐﺰ و ذﻫﻦ ﻧﻮﻇﻬﻮر ﺷﻤﺎ ﺣﻚ ﺷﺪهاﻧﺪ.

آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﻰ ﺑﻪ ﻫﻮاﻳﻰ ﻛﻪ ﺗﻨﻔﺲ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ و ﺑﻪ دﻧﻴﺎي ﺧﺎرﺟﻰ ﻛﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ، ﺑﺪل ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ.

اﻳﻦ ﺑﺎور ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺣﻀﻮر دارد و آﻧﻘﺪر ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻣﺄﻧﻮس ﻣﻰﺷﻮد ﻛﻪ ﻧﻤﻰﺗﻮاﻧﻴﺪ آن را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ اﻗﺘﺒﺎس ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﻴﺪ.

ﺑﺎور داﺷﺘﻦ ﻳﻌﻨﻰ دﻳﺪن

دﻧﻴﺎ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺑﺎورﻫﺎي ﺷﻤﺎ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﺮاي ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻋﺪم ﻗﻄﻌﻴﺖ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ.

اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺎ را ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺑﺎورﻫﺎي اﻣﺘﺤﺎن ﻧﺸﺪهاي ﻛﻪ ﺷﻤﺎ آﻧﻬﺎ را در ﻣﻌﺎﻣﻼت ﺑﻜﺎر ﻣﻰﺑﺮﻳﺪ، ﻧﺰدﻳﻚﺗﺮ ﻣﻰﻛﻨﺪ.

در ﻋﻠﻮم اﻋﺼﺎب ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ وﺟﻮد دارد ﻛﻪ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي اﻋﻤﺎل ﻣﻰﺷﻮد: ﺷﻤﺎ ﻫﺮﮔﺰ واﻗﻌﻴﺖ (ﺑﺎزارﻫﺎ) را ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﻫﺴﺖ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﻤﻰﻛﻨﻴﺪ.

در ﻋﻮض ﻣﻐﺰﺗﺎن اﻃﻼﻋﺎت ﺣﺴﻰ را از ﺣﻮاس ﺷﻤﺎ درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮده و ﻳﻚ ﺷﺒﻴﻪﺳﺎزي ﻣﺠﺎزي را (ﺑﺮ اﺳﺎس اﻳﻦ ﻣﻔﺮوﺿﺎت ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪه ﺑﻪ ﺑﺎورﻫﺎ) ﺻﻮرت داده اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺗﺨﻤﻴﻦ ﺷﻤﺎ را از دﻧﻴﺎي ﺧﺎرﺟﻰ ﻧﺸﺎن ﻣﻰدﻫﺪ.

اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ اول ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﺎور ﻛﻨﻴﺪ. ﺷﻤﺎ اول ﺑﺎور ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﺮ اﺳﺎس آن ﺑﺎورﻫﺎ ﻣﻰﺑﻴﻨﻴﺪ.

ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ ﻛﻪ دو ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ ﻣﻰﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﻳﻜﺴﺎن ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻨﺪ اﻣﺎ دﻧﻴﺎﻫﺎﻳﻰ ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ و اﺳﺎﺳﺎ اﻗﺪاﻣﺎت ﻣﺘﻔﺎوﺗﻰ در ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﺸﺎن اﻧﺠﺎم ﻣﻰدﻫﻨﺪ.

آﻧﻬﺎ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻛﻨﺎر ﻫﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و از دادهﻫﺎ و روش ﻳﻜﺴﺎﻧﻰ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻨﺪ اﻣﺎ وﻗﺘﻰ ﻛﻪ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺧﻮد را در ﻣﻌﺮض ﻣﺨﺎﻃﺮه ﻗﺮار ﻣﻰدﻫﻨﺪ، دﻧﻴﺎﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوﺗﻰ را ﻣﻰﺑﻴﻨﻨﺪ.

اﻳﻦ، ﻓﺸﺎر ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي اﺳﺖ.

اﻳﻦ ﻓﺸﺎر ﻧﺎﺷﻰ از رﻳﺴﻚ ﻛﺮدن روي ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ اﺳﺖ ﻛﻪ اﺑﺘﺪاﻳﻰﺗﺮﻳﻦ ﺑﺎورﻫﺎي ﺟﺎﺳﺎزي ﺷﺪه در ﻣﻐﺰ و ذﻫﻦ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ را آﺷﻜﺎر ﻣﻰﺳﺎزد.

اﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎﻳﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان در ﻣﻰﻳﺎﺑﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﺮدي را ﻛﻪ در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي وارد ﻛﺮده اﻧﺪ (ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻴﺰان ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ آن در ﮔﺬﺷﺘﻪ) ﻗﺮار ﻧﻴﺴﺖ ﻫﻤﺎن ﺧﺮدي ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي ﻣﻰﺷﻮد.

اﻳﻦ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﻛﺎر ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر اﺳﺖ و زﻳﺮ ﻓﺸﺎر، ﻣﻐﺰ/ذﻫﻦ ﺑﻪ اﺑﺘﺪاﻳﻰﺗﺮﻳﻦ ﺑﺎورﻫﺎي ﺧﻮد درﺑﺎره ﻇﺮﻓﻴﺘﺶ ﺑﺮاي ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻋﺪم ﻗﻄﻌﻴﺖ ﺑﺎز ﻣﻰﮔﺮدد.

ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺴﻴﺎري از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻛﺮده ﻫﻨﮕﺎمی ﻛﻪ اﺳﺘﺮس ﺑﺨﺸﻰ از ﻣﻌﺎدﻟﻪ ﺗﺼﻤﻴﻢﺳﺎزي ﻧﻴﺴﺖ،

ﻋﻤﻠﻜﺮد ﺧﻮﺑﻰ از ﺧﻮد ﻧﺸﺎن ﻣﻰدﻫﻨﺪ اﻣﺎ زﻳﺮ اﺳﺘﺮس ﻣﻌﺎﻣﻼت دﭼﺎر اﺿﻤﺤﻼل ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ.

ﻫﻤﻴﻦ ﻓﺸﺎر اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﺧﻄﺮ از دﺳﺖ رﻓﺘﻦ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه و ﺷﺒﻴﻪ ﻳﻚ ﻗﻄﺐﻧﻤﺎ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﺳﻮي ﺑﺎورﻫﺎي ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه ﻛﻪ ﺗﻮان ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي ﺷﻤﺎ را ﮔﺮوﮔﺎن ﻣﻰﮔﻴﺮﻧﺪ، ﺳﻮق ﻣﻰدﻫﺪ.

ﭘﺘﺎﻧﺴﻴﻞ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي ﻫﻤﭽﻨﺎن وﺟﻮد دارد اﻣﺎ ﺗﺎ وﻗﺘﻰ ﻛﻪ ﺑﺎور ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه ﺗﺤﺖاﻟﺸﻌﺎع آﮔﺎﻫﻰ و ﺑﺎزﺳﺎزي ﻗﺮار ﻧﮕﻴﺮد،

ﺳﻮدآوري ﭘﺎﻳﺪار ﻫﻤﭽﻮن ﺳﺮاﺑﻰ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﻰﻣﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﭘﺘﺎﻧﺴﻴﻞ ﺷﻤﺎ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ از ﺑﻴﻦ ﻣﻰﺑﺮد.

ﭼﻬﺎر ﺑﺎور ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه ﻛﻪ ﭘﺘﺎﻧﺴﻴﻞ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮى در در بازار مالی ﺷﻤﺎ را ﻣﺤﺒﻮس ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ

ﺑﻪ ﻳﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻐﺰ/ذﻫﻦ ﺷﻤﺎ از ﺑﺎورﻫﺎي ﺷﻤﺎ ﻛﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ آن روي ﺑﺎزارﻫﺎ ﺳﺎﻳﻪ اﻓﻜﻨﺪه اﺳﺖ، ﻳﻚ ﺷﺒﻴﻪﺳﺎزي ﻣﺠﺎزي اﻳﺠﺎد ﻣﻰﻛﻨﺪ. ﺷﻤﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎزارﻫﺎ را ﻧﻤﻰﺑﻴﻨﻴﺪ.

ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل، ﺣﺴﺎبﻫﺎي ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﺷﻤﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ ﻗﺎﺿﻰ ﺑﻰﻃﺮف ﻧﺸﺎن ﻣﻰدﻫﻨﺪ ﻛﻪ آﻳﺎ ﺷﺒﻴﻪﺳﺎزي ﻣﺠﺎزي ﻓﻌﻠﻰ ﺷﻤﺎ از ﺑﺎزار ﻣﻮﺛﺮ اﺳﺖ ﻳﺎ ﺧﻴﺮ.

اﮔﺮ آن ﻳﻚ ﺷﺒﻴﻪﺳﺎزي ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺎﺷﺪ، در آن ﺻﻮرت ﺷﺎﻫﺪ رﺷﺪ ﺣﺴﺎب ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﺧﻮد ﺧﻮاﻫﻴﺪ ﺑﻮد.

اﮔﺮ ﻣﻮﺛﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺧﻮاﻫﻴﺪ دﻳﺪ ﻛﻪ ﺣﺴﺎبﻫﺎي ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﺷﻤﺎ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻳﺎ ﺑﺪون ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﻰﻣﺎﻧﻨﺪ.

 

ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺣﺴﺎب ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﺷﻤﺎ ﻣﻰﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻛﺎرآﮔﺎﻫﻰ ﺷﺪه و ﺑﺮرﺳﻰ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ ﻛﻪ ﭼﻪ ﺑﺎورﻫﺎي ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪهاي در ﻣﻌﺎﻣﻼت ﺷﻤﺎ ﺣﺎﺿﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

در اداﻣﻪ ﺑﺎ ﭼﻬﺎر ﺑﺎور ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه آﺷﻨﺎ ﻣﻰﺷﻮﻳﺪ ﻛﻪ در ﺑﻴﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان ﻣﺘﺪاول ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺑﺴﻴﺎري از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان اذﻋﺎن ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﭼﻬﺎر ﺑﺎور، دﻗﻴﻘﺎ آﻧﻬﺎ را ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﻰﻛﻨﺪ.

ﺑﺮﺧﻰ دﻳﮕﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻳﺎ دو ﺗﺎ از اﻳﻦ ﺑﺎورﻫﺎ را ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻬﻢ ﻣﻰداﻧﻨﺪ.

ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان ﻧﻴﺰ اﻳﻦ ﺑﺎورﻫﺎ را ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻧﻤﻰﻛﻨﻨﺪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻰ ﻛﻪ درد ﻧﺎﺷﻰ از زﻳﺎنﻫﺎ آﻧﺎن را ﻣﺠﺒﻮر ﻧﻤﺎﻳﺪ در وﺟﻮد ﺧﻮد ﻛﻨﻜﺎش ﻧﻤﻮده و ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ از ﭼﻪ ﭼﻴﺰي ﻃﻔﺮه ﻣﻰرﻓﺘﻪاﻧﺪ.

وﻗﺘﻰ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ اﻓﺖ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﻰﺷﻮﻳﺪ ﻳﺎ آن ﻣﻘﺪار ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻮد ﺑﻪ دﺳﺖ ﻧﻤﻰآورﻳﺪ، آﻳﺎ ﺧﻮد را ﺳﺮزﻧﺶ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ؟

ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان اﻳﻦ ﻛﺎر را ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ.

اﻳﻦ ﻫﻤﺎن داﺳﺘﺎﻧﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮدﺗﺎن ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ و ﺑﺎورﻫﺎي ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه را آﺷﻜﺎر ﻣﻰﺳﺎزﻳﺪ.

ﻛﺪام ﻳﻚ از ﺑﺎورﻫﺎي ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه زﻳﺮ ﺑﻴﺶ از ﺑﻘﻴﻪ درون ﺷﻤﺎ ﻃﻨﻴﻦاﻧﺪاز اﺳﺖ؟

ﺑﻰﻛﻔﺎﻳﺘﻰ: اﻳﻨﻬﺎ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮاﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻤﺎلﮔﺮاﻳﻰ ﮔﺮاﻳﺶ دارﻧﺪ. آﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ ﺣﺪاﻗﻞ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻜﻨﻨﺪ.

اﮔﺮ اﺷﺘﺒﺎﻫﻰ از آﻧﻬﺎ ﺳﺮﺑﺰﻧﺪ، آﻧﺮا ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺎزﺗﺎﺑﻰ ﺷﺨﺼﻰ از ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰﺷﺎن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ اﻧﺴﺎن در ﻧﻈﺮ ﻣﻰﮔﻴﺮﻧﺪ.

ﺑﺴﻴﺎري از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان ﮔﺰارش دادهاﻧﺪ ﻛﻪ در داﺳﺘﺎن ﺳﺮزﻧﺶ ﺧﻮد، ﭼﻴﺰﻫﺎﻳﻰ ﺷﺒﻴﻪ اﻳﻦ را ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻰﮔﻮﻳﻨﺪ: ”ﺗﻮ ﺑﺴﻴﺎر ﻛﻮدن ﻫﺴﺘﻰ. ﭼﻪ ﻛﺴﻰ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻰﺗﻮاﻧﻰ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺎﺷﻰ؟”

 

آﻳﺎ ﻣﻰﺑﻴﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ و اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎي واﻗﻊﺑﻴﻨﺎﻧﻪ ﻛﻪ در ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ در ﻣﻌﺎﻣﻼت ﻛﺎرﺑﺮد دارﻧﺪ، ﺑﻪ ﺻﻼﺣﻴﺖ ﺷﺨﺺ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻰﺷﻮد؟

ﺑﺮاي ﻛﻤﺎلﮔﺮا، ﻳﻚ اﺷﺘﺒﺎه اﺛﺒﺎﺗﻰ ﺑﺮاي ﺧﻮب ﻧﺒﻮدن وي اﺳﺖ.

ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻓﺮﺿﻴﻪاي اﺳﺖ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺟﺎﻳﻰ ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه و در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي و ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ وي ﻫﻨﮕﺎم ﻛﺎر ﺑﺎ اﺣﺘﻤﺎﻻت (و ﻧﻪ ﻗﻄﻌﻴﺖ) ﺑﻜﺎر ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻰﺷﻮد.

ﻣﺸﻜﻞ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ آن ﻓﺮﺿﻴﻪ اﻛﻨﻮن در ذﻫﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﺑﺎور و ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺣﻚ ﺷﺪه اﺳﺖ.

 

اﻫﻤﻴﺖ داﺷﺘﻦ: ﺑﺴﻴﺎري از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ (ﺑﻪ ﻣﻘﺪار زﻳﺎدي) ﭘﻮل درآورﻧﺪ ﺗﺎ ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﻪ دﻳﮕﺮان اﺛﺒﺎت ﻛﻨﻨﺪ.

اﻫﻤﻴﺖ داﺷﺘﻦ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ اﻧﺴﺎن ﺑﻪ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ “ﺑﺰرگ و ﻣﺴﺌﻮل ﺑﻮدن” ﮔﺮه ﺧﻮرده اﺳﺖ.

اﻳﻦ ﻧﻴﺎز آزﻣﻮده ﻧﺸﺪه ﺑﻪ ﭘﻮل ﻫﻨﮕﻔﺖ و اﻫﻤﻴﺖ داﺷﺘﻦ، ﺑﻨﻴﺎن ﻣﻌﺎﻣﻼت ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ و ﻣﻌﺎﻣﻼت ﺗﻼﻓﻰﺟﻮﻳﺎﻧﻪ اﺳﺖ.

اﻳﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺮاﻧﮕﻴﺰﻧﺪه ﺷﺨﺼﻴﺖ آﻟﻔﺎي ﺑﺴﻴﺎري از اﻓﺮاد ﻣﻰﺑﺎﺷﺪ.

 

ارزش: ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﻃﺮﻳﻘﻰ ﻛﻪ ارزش ﺷﺨﺼﻰ ﺑﺎ ﭘﻮل ﮔﺮه ﻣﻰﺧﻮرد (ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪاي ﻛﻪ ارزش ﺷﺨﺼﻰ = ارزش ﺧﺎﻟﺺ ﻣﺎﻟﻰ)،

ﺑﺴﻴﺎري از ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮان ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻰ ﺑﺮاي ﭘﻮﻟﺸﺎن ﻛﺎر ﻛﻨﻨﺪ و اﮔﺮ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻰ ﻛﺎر ﻧﻜﻨﻨﺪ،

ﺳﺰاوار ﺑﺪﺳﺖ آوردن ﭘﻮل ﻣﻔﺖ ﻧﻤﻰﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺑﺮﺧﻰ دﻳﮕﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺳﺰاوار ﺑﺪﺳﺖ آوردن ﭘﻮل ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﺳﻄﺢ ﻣﺸﺨﺼﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻫﺮ ﮔﺎه ﻛﻪ از آن ﺳﻘﻒ ﺷﻴﺸﻪاي ﻋﺒﻮر ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ،

ﺧﻮدﺷﺎن را ﺗﺨﺮﻳﺐ ﻣﻰﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

 

ﺳﺎﺧﺖ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪاى ﺟﺪﻳﺪ از ﺑﺎورﻫﺎ ﻛﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮى موفق را در بازار مالی آﺳﺎن ﻣﻰﻛﻨﺪ

ﺑﺎورﻫﺎي ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه ﻧﻤﻰﺗﻮاﻧﻨﺪ در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي ﻧﺎدﻳﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ.

آﻧﻬﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻴﻎﻫﺎﻳﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﺎ وﻗﺘﻰ ﻛﻪ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺳﺮ و ﻛﺎر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ،

ﺑﺎرﻫﺎ و ﺑﺎرﻫﺎ ﻣﻮﺟﺐ رﻧﺞ و درد ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ. ﺑﺎورﻫﺎي ﻋﻤﻠﻜﺮدي، در ﻟﺤﻈﺎت ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر اﺗﻔﺎق ﻣﻰاﻓﺘﻨﺪ.

اﺳﺘﻔﺎده از ﺣﺴﺎب ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﺧﻮد ﺑﺮاي ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻰ آﻧﻬﺎ، راﻫﻰ ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺮاي ﻛﺸﻒ آﻧﻬﺎﺳﺖ.

ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺟﺎي اﻳﻨﻜﻪ از آﻧﻬﺎ ﭼﺸﻢﭘﻮﺷﻰ ﻛﺮده ﻳﺎ اﻧﻜﺎرﺷﺎن ﻛﻨﻴﺪ، ﻻزم اﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻮي آﻧﻬﺎ ﺑﺮﮔﺮدﻳﺪ.

اﻳﻦ ﺟﺎﻳﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻛﺎر ﺳﺎﺧﺖ ذﻫﻦ ﻳﻚ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ ﻣﻮﻓﻖ در در بازار مالی رﻳﺸﻪ ﻣﻰﮔﻴﺮد.

 

ﻛﺴﺎﻧﻰ ﻛﻪ داراي ﺷﺨﺼﻴﺖ آﻟﻔﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻴﺸﺘﺮ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻣﻰزﻧﻨﺪ و ﻫﻤﻴﺸﻪ دوﺳﺖ دارﻧﺪ ﺑﺮﻧﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ آنﻫﺎ ﻫﻨﮕﺎم اﻧﺠﺎم ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ در ﺑﺎزار ﺑﻮرس، ﻫﻨﮕﺎم ورزش ﻛﺮدن و ﺣﺘﻰ ﻫﻨﮕﺎم رﻗﺎﺑﺖﻫﺎي ﺑﻰاﻫﻤﻴﺖ ﺑﺎ دوﺳﺘﺎنﺷﺎن، ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﺗﻼش ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻛﺎر ﻣﻰﮔﻴﺮﻧﺪ.

اﻣﺎ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﻰ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﺎورﻫﺎي ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه را ﻣﻨﺰوي ﻧﻜﻨﻴﺪ، آﻧﻬﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ زﻳﺮدرﻳﺎﻳﻰﻫﺎي ﻋﻤﻞ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻧﺎﺑﻮد ﻛﺮدن ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺗﻼشﻫﺎي ﺷﻤﺎ ﺑﺎ اژدر ﻣﻰﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺣﺮﻛﺖ ﺣﺴﺎب ﺷﺪه ﺑﻪ ﺳﻮي ﺧﻮدآﮔﺎﻫﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ راه را ﺑﺮاي ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻳﻚ ذﻫﻦ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ ﻫﻤﻮار ﻣﻰﺳﺎزد.

ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ذﻫﻦ و روش ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﻰ ﺑﺎ ﻫﻢ و ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻫﻮﻳﺖ ﻛﺎر ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ، ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻣﺎﺟﺮاﺟﻮﻳﻰ ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺑﻪ ﺳﻮي ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻧﻔﺲ ﻣﻰﺷﻮد.

 

ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﺑﺎورﻫﺎي ﺧﻮدﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه ﻛﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﻋﻤﻠﻜﺮد ﺿﻌﻴﻒ ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ دوري ﮔﺰﻳﺪ.

ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪ. اﻳﻨﻬﺎ ﻣﻔﺮوﺿﺎﺗﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻰ ﭘﻴﺶﺗﺮ از آﻧﻜﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻴﺪ ﺣﺘﻰ درﺑﺎره آﻧﻬﺎ “ﻓﻜﺮ” ﻛﻨﻴﺪ، در ﻧﻘﺸﻪ ادراﻛﻰ ﺷﻤﺎ ﺣﻚ ﺷﺪهاﻧﺪ.

اﻛﻨﻮن ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ را در اﺧﺘﻴﺎر ﺷﻤﺎ ﻗﺮار ﻣﻰدﻫﺪ ﻛﻪ ذﻫﻨﻰ را ﻛﻪ از آن در ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮي و ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻋﺪم ﻗﻄﻌﻴﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ، ﺗﻮﺳﻌﻪ دﻫﻴﺪ.

اﻳﻦ ﻓﺮﺻﺘﻰ ﺑﺰرگ ﺑﺮاي رﺷﺪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﮔﺮ و ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ اﻧﺴان اﺳﺖ.