اصول معامله‌گری الگوریتمی فارکس

اصول معامله‌گری الگوریتمی فارکس

در حدود ۳۰ سال پیش، بازار معاملات ارز خارجی (فارکس) با معاملات انجام‌شده توسط تلفن، سرمایه‌گذاران سازمانی، اطلاعات قیمت مبهم، یک اختلاف واضح بین معامله‌گری درون دلالی و معامله‌گری دلال- مشتری مشخص می‌شد.

امروزه پیشرفت‌های تکنولوژیکی بازار فارکس را تغییر داده است. معاملات را می‌توان به‌سرعت بر روی کامپیوترها انجام داد و امکان ورود به بازار را برای معامله گران فراهم کرده است، درحالی‌که قیمت‌های جریان یافته منجر به شفافیت بیشتری شده و اختلاف بین دلالان و پیشرفته‌ترین مشتریان آن‌ها به حداقل رسیده است.

یکی دیگر از تغییرات مهم، معرفی معامله‌گری الگوریتمی است که می‌تواند منجر به بهبود عملکرد معامله‌گری فارکس و نیز افزایش خطرات آن شود. در این مقاله، برخی از مزایای معامله‌گری الگوریتمی که موجب معامله‌گری ارزی با جستجوی اصول مبادلات بازار فارکس و معامله‌گری الگوریتمی است را مرور می‌کنیم. به‌علاوه به برخی از خطرات ذاتی آن نیز اشاره می‌نماییم.

 

اصول بازار فارکس

در بازارهای فارکس، با توجه به قیمت‌های تعیین‌شده، جفت ارزها در ظرفیت‌های مختلفی معامله می‌شود. یک ارز پایه، قیمت را با توجه به یک مظنه ارزی تعیین می‌کند. فارکس به‌عنوان بزرگ‌ترین و مؤثرترین بازار مالی در جهان محسوب می‌شود که ۲۴ ساعت شبانه‌روز و پنج روز در هفته مشغول معامله است.

میانگین حجم معاملات روزانه جهانی فارکس در سال ۲۰۱۷ حدود ۳ تریلیون دلار بود. بخش عمده‌این معاملات با دلار آمریکا، یورو و ین ژاپن انجام می‌شد و نقش پردازان آن بانک‌های خصوصی، بانک‌های مرکزی، شرکت‌های بزرگ، شرکت‌های مالی، معامله گران خرده‌فروشی و سرمایه‌گذاران بزرگ سازمانی مانند صندوق‌های بازنشستگی بودند.

دلیل اصلی وجود بازار فارکس این است که اشخاص برای خرید کالاها و خدمات خارجی باید ارز خریداری کنند، هرچند معامله‌گری محتکرانه، ممکن است انگیزه اصلی برای برخی از سرمایه‌گذاران خاص باشد. فعالیت در بازار فارکس بر نرخ ارز واقعی و به‌تبع آن به‌شدت بر خروجی، اشتغال، تورم و جریان‌های سرمایه هر کشور خاص اثر می‌گذارد. به همین دلیل، سیاست‌گذاران، مردم و رسانه‌ها همه علاقه‌مند به بازار فارکس هستند.

 

اصول معامله‌گری الگوریتمی

یک الگوریتم اساساً مجموعه‌ای از قوانین معین طراحی‌شده برای تکمیل یک وظیفه خاص است. در معامله‌گری بازار مالی، رایانه‌ها الگوریتم‌های تعریف‌شده توسط کاربر را پیش می‌برند که با مجموعه‌ای از قوانین نظیر زمان‌بندی، قیمت یا کمیتی که معاملات را تعیین می‌کنند، مشخص‌شده‌اند.

چهار نوع اساسی معامله‌گری الگوریتمی در بازارهای مالی وجود دارد:

۱- آماری اشاره به یک استراتژی الگوریتمی دارد که به دنبال فرصت‌های معاملاتی سودآور مبتنی بر تجزیه‌وتحلیل آماری داده‌های سری‌های زمانی تاریخی است.

۲- دادوستد تأمینی خودکار یک استراتژی است که قوانینی را برای کاهش در معرض خطر قرار گرفتن معامله گران ایجاد می‌کند.

۳- استراتژی‌های اجرای الگوریتمی هدف، اجرای یک هدف از پیش تعیین‌شده، مانند کاهش تأثیرات بازار یا اجرای سریع معامله است.

۴- دسترسی مستقیم به بازار سرعت‌های بهینه و هزینه‌های پایین‌تر را توصیف می‌کند که معامله گران الگوریتمی می‌توانند به پلتفرم‌های مختلف معامله‌گری دسترسی پیداکرده و به آن متصل شوند.

یکی از زیرشاخه‌های معامله‌گری الگوریتمی، معامله‌گری با فرکانس بالا است که با سرعت بسیار بالا و سرعت اجرای سفارش معامله مشخص می‌شوند. معامله‌گری با فرکانس بالا می‌تواند مزایای قابل‌توجهی برای معامله گران داشته باشد، ازجمله توانایی برای ایجاد معاملات در طی یک میلی‌ثانیه از تغییر قیمت تدریجی، اما در هنگام معامله‌گری در بازار فارکس بی‌ثبات، برخی خطرات را نیز متحمل می‌شوند.

معامله‌گری الگوریتمی در بازار فارکس

بخش عمده‌ای از پیشرفت معامله‌گری الگوریتمی در بازارهای فارکس در سال‌های گذشته، به دلیل فرآیندهای خاص خودکار سازی الگوریتم‌ها و کاهش ساعات موردنیاز برای انجام معاملات ارز خارجی بوده است. کارایی و بهره‌وری ایجادشده توسط اتوماسیون، باعث کاهش هزینه‌ها در اجرای فرایندهایی نظیر اجرای سفارش‌ها معاملاتی می‌شود. خودکار سازی فرایند معامله‌گری با الگوریتمی که بر اساس معیارهای از پیش تعیین‌شده نظیر اجرای سفارش‌ها در یک دوره زمانی مشخص یا با یک قیمت خاص است، بسیار کارآمدتر از اجرای دستی است.

بانک‌ها نیز از الگوریتم‌هایی استفاده می‌کنند که برای به‌روزرسانی قیمت جفت ارز در پلتفرم‌های معامله‌گری الکترونیکی برنامه‌ریزی‌شده‌اند. این الگوریتم‌ها باعث افزایش سرعت می‌شوند که بانک‌ها می‌توانند قیمت‌های بازار را اعلام کنند از طرفی ساعات کارهای دستی کاهش می‌یابد.

بعضی از بانک‌ها الگوریتم‌هایی را برای کاهش ریسک خود طرح‌ریزی می‌کنند. الگوریتم‌ها ممکن است برای فروش یک ارز خاص برای مطابقت با یک معامله خریداری‌شده مشتری به‌منظور حفظ مقدار ثابت از آن ارز خاص استفاده شود. این به بانک اجازه می‌دهد تا یک سطح پیش تعیین‌شده از خطر برای نگه‌داشتن آن ارز برقرار سازد.

این فرآیندها با استفاده از الگوریتم‌ها کارآمدتر شده‌اند که به‌طورمعمول سبب کاهش هزینه‌های تراکنش می‌شوند. بااین‌حال، این‌ها تنها فاکتورهای مؤثر بر رشد معامله‌گری الگوریتمی فارکس نیستند. الگوریتم‌ها به‌طور فزاینده‌ای برای معامله‌گری محتکرانه مورداستفاده قرارگرفته‌اند، زیرا ترکیبی از فرکانس بالا و توانایی تفسیر سریع داده‌ها و اجرای دستورات به معامله گران اجازه می‌دهد تا از فرصت‌های معاملات ارزی ناشی از انحرافات قیمت کوچک بین جفت ارزها بهره‌برداری کنند.

در بازار فارکس، روش‌های اولیه معاملات دادوستد تأمینی از طریق قراردادهای لحظه‌ای و گزینه‌های ارزی است. قراردادهای لحظه‌ای، خرید یا فروش ارز خارجی با تحویل فوری است. بازار لحظه‌ای فارکس از اوایل دهه ۲۰۰۰ به دلیل هجوم پلتفرم‌های الگوریتمی به‌طور قابل‌توجهی افزایش‌یافته است. به‌طور خاص، گسترش سریع اطلاعات، همان‌طور که در قیمت‌های بازار منعکس‌شده است، امکان به وجود آمدن فرصت‌های معاملات ارزی را فراهم می‌کنند. آربیتاژ مثلثی، همان‌طور که در بازار فارکس شناخته‌شده است، روند تبدیل یک ارز به خود از طریق چندین ارز مختلف است. معامله گران الگوریتمی و فرکانس بالا می‌توانند این فرصت‌ها را با استفاده از برنامه‌های خودکار شناسایی کنند.

گزینه‌های فارکس به‌عنوان یک مشتق، در سبکی مشابه سایر انواع اوراق بهادار عمل می‌کنند. گزینه‌های ارز خارجی به خریدار حق خرید یا فروش جفت ارز را با یک نرخ مبادلات ارزی خاص در هرلحظه در آینده می‌دهند. برنامه‌های کامپیوتری گزینه‌های باینری اپشن را به‌عنوان یک روش جایگزین برای دادوستد تأمینی مبادلات ارزهای خارجی به‌صورت خودکار درآورده‌اند. باینری اپشن به یکی از دو پیامد منجر می‌شود: معامله یا در صفر یا در یک قیمت اعتصاب از پیش تعیین‌شده قرار می‌گیرد.

 

خطرات مرتبط با معامله‌گری الگوریتمی فارکس

برای معامله‌گری الگوریتمی ضعف‌هایی وجود دارد که می‌تواند ثبات و نقدینگی بازار فارکس را تهدید کند. یکی از این ناهنجاری‌ها مربوط به عدم تعادل در قدرت معامله‌گری شرکت‌کنندگان در بازار است. برخی از شرکت‌کنندگان ابزارهایی برای به دست آوردن فنّاوری پیشرفته برای کسب اطلاعات و اجرای سریع‌تر سفارش‌ها دارند. این عدم تعادل در فنّاوری الگوریتمی می‌تواند در طول زمان منجر به چندپارگی در بازار و کمبود نقدینگی شود.

علاوه بر این، درحالی‌که تفاوت‌های اساسی بین بازارهای سهام و بازار فارکس وجود دارد، یک باور وجود دارد که همان معامله‌گری با فرکانس بالا که موجب تشدید سقوط بازار سهام در تاریخ ۶ می ۲۰۱۰ شد، می‌تواند به‌طور مشابه بر بازار فارکس تأثیر بگذارد. در صورت تغییر شدید بازار، الگوریتم‌ها به‌صورت که برای سناریوهای خاص بازار برنامه‌ریزی‌شده‌اند، ممکن نیست با سرعت کافی پاسخ دهند.

برای جلوگیری از این سناریو، ممکن است در طول آشفتگی نیاز به نظارت بر بازارها و تعلیق معامله‌گری الگوریتمی داشته باشیم. بااین‌حال، در چنین شرایطی، تعلیق هم‌زمان معامله‌گری الگوریتمی توسط شرکت‌کنندگان در بازارهای متعدد، می‌تواند منجر به بی‌ثباتی شدید و کاهش شدید نقدینگی بازار شود.

سخن آخر

معامله‌گری الگوریتمی توانسته است کارایی را افزایش دهد و هزینه‌های معاملات ارزی را کاهش دهد، اما ریسک‌هایی را نیز به همراه دارد. برای اینکه ارزها به‌درستی عمل کنند،  بایستی یک منبع ارزش پایدار و بسیار نقدینه باشند؛ بنابراین، مهم است که بازار فارکس سیالیت و بی‌ثباتی پایین قیمت ها را حفظ کند.

بسیاری از سرمایه‌گذاران خواستار تنظیم و شفافیت بیشتر در بازار فارکس در پرتو معامله‌گری الگوریتمی هستند که در سال‌های اخیر به وجود آمده است. پذیرش سیستم‌های معامله‌گری الگوریتمی در حال رشد فارکس می‌تواند شفافیت در بازار فارکس را به‌طور مؤثری افزایش دهد. استراتژی‌های معامله‌گری الگوریتمی مانند دادوستد تأمینی خودکار، تجزیه‌وتحلیل آماری، اجرای الگوریتمی، دسترسی مستقیم به بازار و معامله‌گری با فرکانس بالا می‌توانند منجر به ناهماهنگی قیمت‌ها شوند که فرصت‌های سودآوری را برای معامله گران ایجاد می‌کند.

بااین‌حال، روش رفع چالش‌هایی که شرکت‌کنندگان در بازار جهانی در آینده در معامله‌گری الگوریتمی فارکس با آن مواجه می‌شوند، ایجاد تغییراتی است که مزایا را افزایش داده و به کاهش ریسک کمک می‌کند.